14 temmuz salı sabahı servise binip binmemeye karar veremedim. Aşırı ishal ve karın ağrısı devam edecek gibi görünüyordu. Tuhaf varlıkların işten kaçtığımı dillerine dolamalarını engellemek için açılan kapıdan her zaman oturduğum koltuğa doğru ilerledim.
Sağlığım gibi sorumlu olduğum üretim hattında da sorunlar ard arda gelmeye başladı. Eksik parça yüzünden ford a sevkiyat yapamaz duruma gelmiştik. satınalmaya durumu birkaç gün önceden bildirmişliğim, nedense (!) eksik sevkiyatı intikamımı alabileceğim fırsatlardan biri olarak görmeme yardımcı oldu.
15 temmuz da temin edilen parçalar üretimi 17:30 dan sonra yapmaya mecbur kılmş, fabrika müdürü ile birlikte bedenen üretim yapan ekipte bulunma sıkıntısına katlanmıştım.
Dinlenmem gerekirken 3 saat bifiil çalıştım. Sağlık durmumu hiç beğenmiyor evde hemen uyumam gerektiğini düşünüyordum.
16 Temmuz sabahı tüm klimalar çalışırken vücudumdan terler akıyordu. Bir yandan üşüyor bir yandan göğsümde başlayan ağrıya katlanmaya çalışıyordum.
Akşamında kalp krizi ihtimaliyle anjio ya alınacağım aklımdan bile geçmiyordu.